TAMO GDE LOZE PLAČU, MVI
TAMO GDE LOZE PLAČU, MVI, Službeni glasnik, Copyright © Borislav Pekić
Ak
Before he was a writer, before the exile, the communist prison, the pages soaked in history and irony—Borislav Pekic was a boy at a piano, playing etudes for his mother while secretly reading Dostoevsky hidden among the sheet music. His fingers moved on instinct. His mind wandered freely. This moment—part mischief, part genius—contains everything: the refusal to be confined by appearances, the quiet rebellion against dull routine, and the lifelong compulsion to let ideas breathe.
TAMO GDE LOZE PLAČU, MVI, Službeni
glasnik, Copyright © Borislav Pekić
RAT, LJUBAV, ISTORIJA, MOC I DOSLEDNOST
Ljudi su
naklonjeni i Redu i Haosu podjednako. Rat je jedini organizovani Haos, jedini
Haos u kome vlada kakav takav Red.
Ljubav
pruža izvesno obnavljanje minulih zadovoljstava, čija je draž više u memoriji
nego u aktueliji.
Danas
sam vodio jedan rat i jednu Ijubav. Sve se završilo u sasvim aktuelnom haosu
bez reda, kome memorija nije pomagala.
Ne treba
pisati misli. Sve su misli lažne.
Najbolje
je narodu koji nema svoju istoriju, kao što je najbolja istorija koja nema svoj
narod.
Ako hoče da ostane moćna,
moć ne sme imati razloga. Ni Bog ga nema.
Ovde
nedostaje još samo maksima o — doslednosti.
Comments